zrzucać


zrzucać
1. Zrzucić ciężar, kamień z serca «przestać się czymś martwić, pozbyć się kłopotu»: Mówiono, że z kimś wyjechała, że wyszła za mąż. Gdy ją odnalazł, dalej była bardzo piękna. I szalona. Jak szalona, miało się okazać później. Potrząsnął głową. Chciał zrzucić ciężar z serca. Postanowił przecież, że nie będzie o tym myślał. K. Boglar, Zobaczysz.
2. Zrzucić jarzmo, pęta, więzy «wyzwolić się, wyswobodzić się, odzyskać wolność»: W roku 1918 Kraków jako pierwsze z polskich miast zrzucił jarzmo niewoli. M. Rożek, Symbolika. Doznajesz uczucia, że powodują tobą wypadki zewnętrzne. Chciałabyś zrzucić z siebie to jarzmo i radzić sobie sama. Przekrój 771/1960. W miastach północnofrancuskich i flandryjskich ludność w drodze zbrojnego powstania wyzwalała się spod zależności feudałów, zrzucała więzy poddaństwa i uzyskiwała samorząd. T. Manteuffel, Średniowiecze.
3. Zrzucić, zdjąć habit, sutannę «przestać być zakonnikiem, zakonnicą, księdzem»: Była w młodości piękną kobietą, w której zakochał się bawarski zakonnik. Dla ponętnej Włoszki zrzucił habit (...). Kuchnia 8/1998.
4. Zrzucić, złożyć, składać coś na czyjeś barki «obarczyć, obarczać kogoś czymś»: Ogrom morderczej i mozolnej pracy zrzucony na barki zawodnika powoduje, że niekiedy organizm nie jest w stanie wytrzymać tak intensywnych obciążeń. KZŻ 4/1997.
5. Zrzucić z siebie ileś lat, ciężar lat «poczuć się młodszym»
6. Zrzucić z siebie winę, odpowiedzialność itp. «usprawiedliwić samego siebie, nie wziąć odpowiedzialności za coś»: Przyjęta (...) przez dyplomację polską taktyka polegała (...) na dystansowaniu się od akcji Żeligowskiego i zrzuceniu z siebie odpowiedzialności za nią (...). W. Michowicz, Dyplomacja.
Zrzucić brzuszek, brzuch zob. pozbyć się.
Zrzucić kogoś, coś z piedestału zob. piedestał 3.
Zrzucić mundur zob. mundur 4.
Zrzucić pychę z serca zob. serce 34.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • zrzucać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, zrzucaćam, zrzucaća, zrzucaćają, zrzucaćany {{/stl 8}}– zrzucić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, zrzucaćcę, zrzucaćci, zrzuć, zrzucaćcony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} powodować… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zrzucać się – zrzucić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} robić wspólnie składkę pieniężną; składać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zrzucać się na prezent dla kolegi. Zrzucić się po dysze. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zrzucać – zrzucić wagę [ — zrzucać – zrzucić wagę [{{/stl 13}}{{stl 8}}{ileś} {{/stl 8}}kilogramów] {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} odchudzać się, chudnąć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Aktor musiał drastycznie zrzucić wagę, przygotowując się do roli. Zrzucać dzięki… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zrzucać – zrzucić habit — {{/stl 13}}{{stl 7}} występować z zakonu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Stracił powołanie i zrzucił habit. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zrzucać się — Dokładać się lub dorzucać, zwłaszcza finansowo; dawać datek Eng. To contribute, especially a share of some expense …   Słownik Polskiego slangu

  • zrzucić — dk VIa, zrzucićcę, zrzucićcisz, zrzuć, zrzucićcił, zrzucićcony zrzucać ndk I, zrzucićam, zrzucićasz, zrzucićają, zrzucićaj, zrzucićał, zrzucićany 1. «spychając usunąć, strącić coś skądś; gwałtownym ruchem zepchnąć, spuścić coś z góry na dół;… …   Słownik języka polskiego

  • otrząsać się – otrząsnąć się, otrząść się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} energicznymi uderzeniami dłoni zrzucać coś z siebie; otrzepywać z siebie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Otrząsnąć się ze śniegu, z liści, z trawy, z piasku. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zwalać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, zwalaćam, zwalaća, zwalaćają, zwalaćany {{/stl 8}}– zwalić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, zwalaćlę, zwalaćli, zwalaćlony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} rzucając, zebrać na jednym …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pierś — 1. Bić się, uderzać się, pot. walić się w cudze piersi «zrzucać na kogoś winę»: (...) główne ostrze oburzenia moralnego skierowane w nim jest (...) przeciw tym, co bili się wówczas w cudze piersi mając sami niezupełnie czyste sumienia (...). R.… …   Słownik frazeologiczny

  • bombardować — ndk IV, bombardowaćduję, bombardowaćdujesz, bombardowaćduj, bombardowaćował, bombardowaćowany 1. «zrzucać bomby z samolotu w celu rażenia obiektów naziemnych i morskich; dawniej: silnie ostrzeliwać obiekty pociskami artyleryjskimi» Bombardować… …   Słownik języka polskiego